Onderhuids

Het verouderingsproces kent vele verliezers. Om mij heen zie ik generatiegenoten met afnemende gezondheid, hoewel niet altijd in ernstige mate. Zo knoeien veel kerels met hun prostaat. Het begint meen ik met veel plassen in zeer matige hoeveelheden. Waar voorheen sprake was van krachtige stralen ziet men dan een druppelsgewijs urineverlies. Volgens de lui die ik spreek, dient de vent van enigszins gevorderde leeftijd regelmatig een arts te raadplegen, die controleert op een zekere waarde die verband houdt met een vergrote prostaat. Is die hoog, dan moet men aan de pillen.

Dit is niet een monter stukje, maar ook de vaste ontlasting moet volgens de gezondheidsneurotici  jaarlijks worden opgestuurd. Treft men op een centrale plek, waar alle poep samenkomt (de gedachte is weerzinwekkend), iets verdachts bij je aan, dan volgt verder onderzoek. Zulks bestaat naar ik begrijp uit een soort periscoop die via de achterzijde een weg zoekt in je interne organen.

Deze route is, aldus deze en gene, een onvermijdelijke. Vertrouwen is goed, controle zoveel beter. Nu, mogelijk speel ik thans een soort Russisch roulette met mijn gezondheid, maar ik hang de reeds eeuwenoude doctrine aan, inhoudende dat raadpleging van een arts of specialist eerst aan de orde is wanneer ik zelf het een of ander gebrek constateer. Dat ik hierbij een zeker risico aanvaard: so be it. Het gewroet in interne delen – waar ook aanwezig – kan altijd nog. Wellicht is het dan te laat, maar er is ook zoiets als een lotsbestemming.

Ondertussen sport ik als een bezetene en dankzij de wederhelft staan er steeds verse groente en fruit op het menu, aangevuld met wat scharrelvlees. Dat zulks geen garanties biedt is waar, maar vooralsnog ga ik klachtenvrij door het leven.

Niettemin hebben de waarschuwingen van tobbende kennissen geleid tot een neurotische controledrift. Steeds onderwerp ik plas- en poep aan een nauwgezet en persoonlijk onderzoek, ben ik voortdurend bezig lijf en leden te inspecteren en bekijk ik langdurig of tong en binnenste oogleden geen onregelmatigheden tonen.

Gelukkig is dr. Endlich tot op heden tevreden.

Erik Endlich