WOESTELING

Helaas gaat er geen dag voorbij of er is wel een geweldenaar die een ander een langdurig ziekenhuisverblijf bezorgt – of erger. Een paar dagen geleden was een dergelijke woesteling op een parkeerplaats bij een nabij gelegen winkelcentrum, waar wij wekelijks komen. Het vinden van een plek om de auto daar te parkeren is geen sinecure. Omdat een supermarkt en diverse welkbekende outletboeren daar een vestiging hebben, komt iedereen met de auto teneinde de kofferbak vol te laden met leeftocht en meuk.

Wij hebben in wanhoop wel eens diverse rondjes gereden langs schier oneindige rijen geparkeerd blik totdat iemand de indruk gaf de boodschappen gescoord te hebben en derhalve op het punt stond zijn of haar parkeerplaats prijs te geven. Hoe wanhopig kan een mens zijn wanneer je merkt dat de eigenaar van het vehikel vervolgens uitgebreid gaat pielen met een mobieltje en dus een kwartier roerloos in de auto blijft zitten.

Enfin: de ochtendkrant meldde dat iemand eindelijk een vacante plek zag, de richtingsaanwijzer bediende teneinde zijn bedoeling duidelijk te maken – totdat de eigenaar van een hufterbak de man voor was en brutaalweg het parkeervak bezette.

Vervolgens deed de ongelukkige achterblijver iets wat hem, achteraf beschouwd, ernstig is opgebroken. Hij verliet zijn nog draaiende auto, stapte af op de brutale chauffeur die zojuist zijn ongetwijfeld gepimpte auto had verlaten en riep geëmotioneerd dat hij zich ongepast had gedragen. Daarna werd onze gefrustreerde bestuurder ernstig in elkaar geramd. Gebroken oogkas en blijvend verlies van zijn gehoor, mede omdat hij schoppen tegen zijn hoofd kreeg. De woesteling bleek een kickbokser te zijn en werkzaam in de beveiliging. Dat laatste inmiddels niet meer: hij is ontslagen.

De vraag is: is het zaak dit schorem schouderophalend en dus gelaten hun gang te laten gaan? Of laten u en ik ons niet koeioneren door het rapaille?

Ik opteer voor het laatste. Maar niet na minstens drie jaren achtereen een boksschool te hebben bezocht.

Erik Endlich