De Roskam op Twitter    De Roskam op Facebook   

Overigens XXXVIII

De sensatie en de evocatie zijn er al bijna een mensenleven af, maar de fantasie raakt nog immer geprikkeld als ik vliegtuigstrepen en figuurwolken aan een staalblauwe hemel zie. Zo ook vandaag, in de schaduw van de ligusterhaag gezeten, besprong me dat gevoel van jongensachtige euforie bij het overigens schaarse wit aan het firmament. Het nam me mee naar de tuin van vroeger, de tuin met zijn boomhut, zijn kippenhok achter de garage en zijn borders met planten en bloemen, regenwormen in het gras en de wasteil waarin we des zaterdags werden afgeboend.

Het lijkt nu misschien een enorme hof, maar het was een tuin van hooguit zes bij zes meter. Jalinkstraat 36. In mijn herinnering was het een lustoord. Met schoolvriendjes en buurtkinderen vermaakte ik me hele zomers kostelijk, maar naar de lucht keek ik liggend in het gras het liefst als ik alleen was. Volgens mijn moeder vertelde ik bij het avondeten dat ik clowns, heksen en apen en zelfs treinen had gezien. Ik wist toen nog niet dat het regenbuien en kerosinestrepen waren die hun zinnenprikkelende spel speelden. Ik moest er vandaag even aan terugdenken.

Een licht sidderende betovering beving me, maar ook weemoedigheid die niemand kan verklaren, maar die des avonds komt wanneer men slapen gaat (Elsschot), in de schaduw van de liguster én van de tijd die verklaart en verscheurt, ach, het leven is de zucht van een wolk.

Enschede neemt de tijd voor toekomstscenario achttien speeltuinen

ENSCHEDE - De gemeente Enschede en de Stichting Enschedese Speeltuinen zijn in gesprek om een nieuwe visie op te stellen op de toekomst vast te stellen. De gemeente en de stichting nemen meer tijd om de kracht van de achttien speeltuinen ter stede beter te benutten en meer aan te laten sluiten bij de behoefte en de uitdagingen in de wijken.

De landelijke koepelorganisatie NUSO is gevraagd onderzoek te doen naar de huidige opzet van de speeltuinen, de maatschappelijke meerwaarde en de kansen die er liggen teneinde deze meerwaarde te vergroten. Vervolgens willen de gemeente en de SES met de speeltuinbesturen, professionals en betrokkenen in de wijk gericht aan de slag met het maken van een helder stappenplan om de sociale functie der speeltuinen tot volle wasdom te laten komen, waarbij de ene tuin een compleet ander maatschappelijk doel kan dienen dan de andere.

De gemeente heeft nu het beheer over de speeltuinen, maar het is geen uitgemaakte zaak dat dit zo blijft. Ook om die reden is meer tijd nodig voor het trekken van conclusies. De bedoeling is nu aan het eind van het jaar tot besluitvorming te komen.

Overigens XXXVII

Wat hebben de psalmen van Asaf te maken met de recensies van toneelcriticus Loek Zonneveld? Laat ik zeggen: de toevalligheid der dingen.

Asaf was een muzikant/zanger/dichter met een boodschap. Twaalf psalmen worden toegeschreven aan deze Leviet, gelieerd aan koning David en Babylonische ballingschap, wat veronderstelt dat hij school maakte, want daar zitten eeuwen tussen. Medio de jaren tachtig (opa vertelt) heb ik gesproken met de gereformeerde predikant Piet Schellling te Almelo die promoveerde op Asafspsalmen. De dissertatie trof ik onlangs aan in een van de vele dozen vol boeken die ik meezeul. En laat ik nou afgelopen zondag in een kerkdienst , digitaal verbonden, een dienaar van de Heere der Heerscharen over een dezer psalmen horen oreren.

Ook medio de jaren tachtig (opa weet van geen ophouden) deed ik verslag van een lezing van Loek Zonneveld in het Vestzaktheater te Enschede.  Zelden zoveel bevlogenheid gezien en gehoord als toen van deze met hart en ziel betrokken criticus van De Groene Amsterdammer. Ik was toen en ben nu nog steeds abonnee van De Groene, uit aandrift. Zonneveld was ruim veertig jaar theaterrecensent van dit journalistieke instituut. Ik heb hem destijds na zijn lezing geïnterviewd bij Het Binnenhof, wat toen een D66-café was, maar verder wel oké.

Asaf kwam voor mij dezer dagen tot leven, Zonneveld ging dood. Een wonderlijk associatieve vervlechting van gebeurtenissen. Om de cirkel helemaal rond te maken (een stupide uitdrukking, want een cirkel is van zichzelf immers rond) stond bij een bericht over het verscheiden van Zonneveld een prent van de fotograaf Jesaja Hizkia, ja, en dan zitten we weer in de dagen van Asaf en horen we diens psalm : ‘Ik overdacht de dagen van ouds, de jaren der eeuwen. Ik dacht aan mijn snarenspel; in den nacht overleide ik in mijn hart, en mijn geest onderzocht: Zal dan de Heere in eeuwigheden verstoten, en voortaan niet meer goedgunstig zijn?'

PvdA in Almelo suggereert sterfte door hitte in ouderenzorgtehuizen

ALMELO - De raadsfractie van de PvdA te Almelo beweert dat het in sommige wooncomplexem voor ouderen is het binnen bloedheet. 'Veel ouderen en chronisch zieken trekken de langdurige hitte niet', aldus fractievoprzitter. 'Veel luchtkoelsystemen werken niet afdoende, of ontbreken zelfs. Dat kan en mag niet gebeuren. Maar het gebeurt wel. De suggestie dat de afgelopen weken de hitte de oorzaak was van beduidend meer sterfte onder ouderen is logisch en wordt ook in de media gemeld. Chronisch zieken en ouderen hebben recht op koelte als het warm is'

Verpleeghuisartsen en geriaters stellen volgens De Vries dat het in woonzorghuizen niet warmer mag worden dan 25,5 graden Celsius. Hij voegt eraan toe dat ook personeelsleden er recht op op hebben hun werk uit te voeren in normale omstandigheden.

Directies van instellingen in Almelo die deze zaken niet op orde hebben springen naar de mening van de PvdA-leider onverantwoord om met hun ouderen en met hun personeel. 'Dat klinkt als een hard oordeel en dat is het ook. Want ook zij weten dat aanhoudende hete zomers gemeengoed zijn geworden in Nederland, en in Twente altijd met een schepje er bovenop.'

De PvdA in Almelo wil graag in kennis worden gesteld (wan)toestanden in de stedelijke zorcentra voor ouderen.

Landschap Overijssel ontdekt weidesprinkhaan in de Lonnekerberg

DENEKAMP/OLDENZAAL - In natuurgebied Lonnekerberg heest spotter Buskoek een weidesprinkhaan waargenomen. De laatste keer dat dit insect werd waargenomen was 26 jaar geleden bij Denekamp. De sprinkhaan werd dan ook beschouwd als uitgestorven in Nederland. Tijdens de reguliere inspectie van Landschap Overijssel, eigenaar van het gebied, is de presentie van  de weidesprinkhaan vastgesteld. Er is vooralsnog één roepend mannetje waargenomen. Nader onderzoek moet duidelijk maken of zich een populatie in het gebied bevindt.

De sprinkhaan is waargenomen in een gebied waar recent beekherstelmaatregelen plaatsvonden. Een intensief weiland is ondiep afgegraven waardoor het water dat lokaal uit de grond komt op natuurlijke wijze als beek door het gebied kan stromen. Door de maatregelen, en het beheer dat onder andere bestaat uit later maaien, is het gebied aantrekkelijk geworden voor insecten en ook voor sprinkhanen. 'Het is een opsteker voor het natuurbeheer', zegt ecoloog Poolman van Landschap Overijssel. 'Als zo’n kritische en zeldzame soort in je gebied leeft, zegt dit iets over de kwaliteit.'

Weidesprinkhanen leven van gras en kruiden. Het zijn eigenlijk kleine grazertjes die op microniveau variatie in een grasland aanbrengen. De mannetjes maken een kenmerkend tjirpend geluid. Hiermee lokken ze vrouwtjes en laten ze andere mannetjes weten waar hun territorium is. Vrouwtjes leggen eitjes in de bodem.  De nimfen, kleine sprinkhaantjes, groeien tot ze uit hun huidje barsten. Dit gebeurt diverse keren voordat ze hun volwassen maat hebben bereikt.

Deel dit nieuws!